Zaburzenie, którego polska nazwa brzmi: zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi, znane jest także pod angielskim skrótem ADHD. W Polsce stosuje się również potoczną nazwę nadpobudliwość psychoruchowa, bądź też zespół hiperkinetyczny.Specjaliści upatrują przyczyn ADHD w genach - jest istotnie większe prawdopodobieńtwo, że dzieci rodziców z ADHD również będą cierpiały na ten syndrom.Bardzo ważnym czynnkiem dla parwidłowego rozwoju dzieci z ADHD jest zapewnienie im prawidłowej diagnozy, a potem opieki i terapii. Bez tego skazane są na społeczne odrzycenie, zaś w przebiegu zaburzenia pojawiają się komplikacje. Mogą to być zaburzenia opozycyjno-buntownicze, sięganie po używki, przestępczość, depresja, samobójstwa.Natomiast prawidłowo rozpoznane i leczone ADHD nie jest przeszkodą w normalnym życiu, nauce, pracy. Odpowiednia terapia - czy to psychoterapia, czy farmakoterapia, nierzadkow w połączeniu z metodami wspomagającymi, powodują, że zmniejsza się intensywność objawów ADHD: nadruchliwości, impulsywności, zaburzeń koncentracji. Wówczas to życie dla osób z ADHD staje się łatwiejsze i pełniejsze.Zatem to, w jaki sposób nadpobudliwość psychoruchowa oddziałuje na życie ludzi w dużej mierze może zależeć od faktu, czy otoczenie takiego człowieka będzie umiało udzielić mu pomocy. ADHD jest bowiem zaburzeniem, które w zasadniczy sposób działa na stosunki społeczne.