Boże Narodzenie jest zwieńczone uroczystością Objawienia Pańskiego. Jest to święto mówiące o objawieniu się Jezusa światu. Wspomina się w nim trzy wydarzenia: pokłon trzech magów ze wschodu w których widzi się reprezentantów świata pogańskiego, chrzest w Jordanie podczas którego głos Ojca objawił kim jest Jezus, oraz cud w Kanie Galilejskiej – pierwszy cud dzięki któremu uwierzyli w Jezusa jego uczniowie.

Tradycja ludowa chętnie Objawienie Pańskie nazywa świętem Trzech Króli. W Ewangelii jednak nie ma mowy ani o królach, ani o ich liczbie, a jedynie o magach ze wschodu.  Liczba trzech pojawiła się dopiero u Orygenesa (+ok. 251 r.). Królami zaś nazwał ich Cezary z Arles (+ 542 r.). Ich imiona pojawiły się w XI w.: Kasper, Melchior i Baltazar. Szczególne ożywienie kultu Trzech Króli łączy się z przeniesieniem ich relikwii z Mediolanu do Kolonii w 1164 r. Spowodowało to przyćmienie podstawowych treści Epifanii.

Święcenie wody w dniu Epifanii w Jerozolimie praktykowane było w VI w. Święcenie złota, kadzidła i mirry pochodzi z przełomu XV/XVI w. W nowszych czasach doszło święcenie kredy, którą wypisuje się na drzwiach pierwsze litery imion Trzech Króli i rok bieżący. Na niedzielę po Epifanii przypada święto Chrztu Pańskiego. Według nowego kalendarza obchód ten zamyka okres Bożego Narodzenia.