Przeciętne płace w krajach Unii Europejskiej są od 130 do 280 procent wyższe niż w Polsce na podobnych stanowiskach. Wiele ludzi bez doświadczenia lub dobrego wykształcenia nie widzi perspektyw dla siebie w naszym kraju. Jednak i w prasie, telewizji jak i na bilboardach można zobaczyć reklamy informujące jak dużo ofert pracy czeka na Polaka po powrocie do kraju. Jest w tym duża część prawdy ponieważ oferty pracy w większych miastach jak: praca w gdańsku, praca w krakowie, praca w warszawie, praca w poznaniu czy praca we wrocławiu kuszą dobrymi warunkami zatrudnienia, nienajgorszą pensją i co najważniejsze dają możliwości rozwoju zawodowego. Mogę podzielić się własnym doświadczeniem. Pracując w Angli, najpierw jako barman, kelner, przez pewien czas jako informatyk nie widziałem sensu powrotu do kraju. Namawiałem na wyjazd prawie wszystkich moich kolegów do wyjazdu oferując im pomoc w zagospodarowaniu się. Wróciłem z powodów osobistych. Szybko po powrocie znalazłem pracę marzenie. Dobra pensja jak na warunki polskie, comiesięczne premie, miła atmosfera w pracy "przysłowiowy luz" i co najważniejsze rozwój zawodowy. W angli było wszystko fajnie ale nie było rozwoju, a w końcu trzeba myśleć co dalej. Oczywiście to tylko mój przykład, niektórzy dopiero rozwijają skrzydła za granicą, jednak większość moich kolegów: księgowi, informatycy pracują w pubach, fabrykach. Patrząc z mojej teraźniejszej perspektywy widzę, że się marnują nie pracując w swoich zawodach. Co się zmieniło: namawiam ich do powrotu do Polski. Pracy jest naprawdę sporo. Tęsknię tylko za jednym, za sposobem ich życia, troszkę jakby wolniej, jakby bez stresu. Zawszę jakoś to będzie. Tutaj do końca nie jestem pewien jutra ale może to tylko moje stare przyzwyczajenia

W dzisiejszych czasach istnieje wiele serwisów przedstawiających oferty pracy.Znakomita większość z nich to serwisy ogólnotematyczne, jednakże w itBank praca IT jest pierwszorzędna.Serwis itBank jest jednym z największych polskich mediów rekrutacyjnych kierowanych do specjalistów z branży IT. Praca informatyka, programisty, administratora oraz inna PRACA IT może być znaleziona poprzez serwis itBankPoprzez serwis itBank specjalistów szukają agencję doradztwa personalnego, headhunterzy oraz korporacje branż teleinformatycznych.Nie od dziś wiadomo, iż sposobem na utrzymanie największej jakości jest specjalizacja. To sformuowanie tyczy się również branży IT. Dlatego też powstała specjalistyczna platforma rekrutacyjna itBank - serwis z ogłoszeniami pracy dla informatyka.Dlaczego my?:- posiadamy wąską specjalizację, trafiamy bezpośrednio do osób zainteresowanych pracą IT- współpracujemy z uczelnianymi biurami karier, posiadamy dostęp do młodych, wykształconych ludzi- promujemy itBank w wyszukiwarkach i serwisach tematycznych- odwiedzają nas miesięcznie dziesiątki tysięcy specjalistów, możemy się pochwalić setkami tysięcy odsłon miesięcznieDzięki itBank możecie Państwo znaleźć specjalistów:- managerów IT- programistów róznych języków programowania- administratorów serwerów, baz danych- analityków i testerów- specjalistów (m.in. bezpieczeństwa), konsultantów i grafików- informatyków i inżynierów sieci komputerowej i innychZapraszamy - praca informatyk.

Najstarszy był system wdrażania do pracy sięgający cza­sów zamierzchłych, a czynny w gospodarce patriarchalnej. W śred­niowieczu obok wprowadzania w pracę w rolnictwie powstał system kształcenia cechowego. Był on właściwie systemem kształcenia za­wodowego, podobnie zresztą jak droga prowadząca od giermka do rycerza była drogą wprawiania się w usługi wojenne. W okresie feudalizmu powstają także instytucje zwane szkołami, w których uczy się - pracy. Są nimi na przykład domy dla sierot i podrzutków, prowadzone przez klasztory lub władze municypalne, w których udzielano elementarnej nauki czytania i zaprawiano do pracy w rolnictwie, a nawet i w rzemiośle.

Jednakże początek nowoczesnych szkół łączących uczenie się i pracę widzimy w instytucjach zakładanych przez Roberta Owena dla dzieci robotników przemysłowych. Praca tam była środkiem wal­ki z biedą, ale stała się jednocześnie środkiem wychowania. Innym przykładem szkoły łączącej naukę i pracę były instytucje prowadzone przez Jahanna H. Pestalozziego i jego współpracownika Filipa Emanuela Feilenberga. Podczas jednak, gdy Pestalozzi stracił wszystko, co posiadał, wycho­wując biedne dzieci, Felienberg starał się, aby one same zarobiły na swoje utrzymanie, co spowodowało, że byt tych dzieci był bardzo mizerny. Jedyną właściwie szkółką dla biednych dzieci całkowicie zarabiającą na swoje utrzymanie była szkoła prowadzona przez Wehrliego,  nauczyciela,  który cale swoje życie poświęcił dzieciom.

W Unii Europejskiej zarobki są na ogół wyższe niż w Polsce. Jest to głównym powodem, dlaczego tak wielu Polaków decyduje się na wyjazd za granicę w poszukiwaniu dobrych zarobków. Krajem Unii Europejskiej, który cieszy się największą popularnością, jest bez wątpienia Wielka Brytania. Szczególnie latem wielu studentów decyduje się na wyjazd na 2 miesiące by zarobić ekstra trochę pieniędzy. Prócz zarobków, warto wymienić również takie zyski, jak nauka obcego języka czy też kultury. Jest to dobre rozwiązanie, gdyż zarobki w Wielkiej Brytanii są znacznie większe niż w Polsce.Nie należy być jednak bezkrytycznym podczas wyboru pracy. Warunki w Polsce nie są tak bardzo złe. Przecież praca za granicą nie jest jedynym słusznym wyborem. W dużych miastach można spotkać wiele ciekawych ofert pracy, które wcale nie ustępują europejskim konkurentom. Co najistotniejsze, w Polsce łatwiej znaleźć i otrzymać pracę w interesującej branży, co stwarza możliwość samorozwoju. Osoby rozwijające się zawodowo w przyszłości znajdą lepsze oferty pracy gdzie awansują. Bardziej opłacalna jest stała praca w swoich fachu w Polsce niż pozbawiona perspektyw - aczkolwiek trochę lepiej płatna - praca za granicą. Wielu absolwentów uczelni wyższych postanawia znaleźć tymczasowo prostą pracę za granicą, a potem nie zamierza z niej zrezygnować i wrócić do Polski. Na dłuższą metę jest to złe rozwiązanie - traci się cenny czas, który mógł zostać poświęconym na dokształcanie samego siebie. Istotnie, zarobki są trochę lepsze, ale to nie jest warte marnowania czasu.Osobiście polecam zainteresowanie się pracą w Polsce, gdyż można znaleźć wiele interesujących ofert pracy, które wcale nie są mniej atrakcyjne od tych zagranicznych. Zresztą, pracując za granicą jest się obcym w tamtym systemie, a w Polsce jest się wśród swoich.

Tytuł sugeruje, iż niniejszy artykuł będzie o dochodzeniu odszkodowań. I tak jest w istocie. W opisywanym przypadku nasza kancelaria zajmuje się pomocą dla poszkodowanych przez osoby prywatne i firmy. Pod pojęciem firma, rozumiemy również towarzystwa ubezpieczeniowe, które niejednokrotnie próbują się wymigać z wypłatą tego, co jest zawarte w polisie ubezpieczeniowej. Czy może być coś bardziej ohydnego, niż wymigiwanie się od takiego obowiązku? Pytanie retoryczne. Z tym większym więc moralnym prawem staramy się wszelkimi sposobami aby sprawca lub zobowiązany został zmuszony do wywiązania się z zobowiązań i zapłaty odszkodowania. Tak to niestety już jest na tym padole, że im ktoś bogatszy, tym bardziej ucieka od odpowiedzialności, nie wspominając już o skrusze. Ale my, przez lata praktyki, doszliśmy do pewnych metod radzenia sobie z takimi sprawami. W ostateczności występujemy – w imieniu naszych klientów – do sądów, gdzie nasi prawnicy są do dyspozycji poszkodowanych. Mocną stroną naszej działalności, jest fakt, iż nie pobieramy żadnych opłat wstępnych, jeżeli wygrywamy honorarium bierzemy; w przeciwnym razie robimy to bezpłatnie. Ryzyko dodatkowych kosztów, jest więc żadne.. Warto nie dać się zastraszyć różnymi - często wyimaginowanymi – żądaniami „dodatkowych świstków”, jakie asekuranci próbują od nas uzyskać w celu niewywiązania się z umowy.

 

Holandia zwana również Królestwem niderlandów. Kraj w zachodniej Europie słynący z wiatraków, sera oraz Amsterdamu. Aby dojechać do Holandii z Polski należy przejechać przez Niemcy. Holandia jest bardzo liberalnym krajem już od czasów XIV/XV wieku, który jako jedyny kraj w Europie przyjmował cudzoziemców z całej Europy wszelkiej orientacji religijnej, którzy w swoich krajach byli prześladowani, na przykład Maurowie w Hiszpanii. Holandia zyskała dzięki temu ogromny dopływ wiedzy oraz rąk do pracy, czemu zawdzięczany był ogromny wzrost gospodarki tego kraju. A gospodarka wtedy oparta była głownie na przemyśle stoczniowym produkującym statki dla całej Europy. Powstała wtedy też ogromna flota handlowa oraz wojskowa. Holandia mogła czuć się bezpiecznie jak i od strony gospodarczej tak i od militarnej. Aż do lat rewolucji przemysłowej w Wielkiej Brytanii. Ale o tym w następnym wpisie. Do dziś Holandia bardzo mocno odczuwa pozytywne skutki tamtego okresu. Holandia jest krajem otwartym na wszelkiego rodzaju nowinki oraz ludzi z całego Świata.

CV to skrót, który przyszedł do nas wraz z wieloma angielskimi określeniami, ale pochodzi od łacińskiego curriculum vitae, czyli po prostu życiorys.Jak napisać dobre CV? Jak zwrócić na siebie uwagę pracodawcy? Myślisz, że jest to coś trudnego? - nic bardziej mylnego.Zobacz wzory CV i przykładowy list motywacyjny. Tutaj dostępna lista przykładów.A może tak praca za granicą? Z nami żaden problem! CV po angielsku, CV po niemiecku, CV po francusku - tutaj znajdziesz to czego szukasz.Zanim zastanowimy się JAK napisać, żeby była szansa na pozytywną reakcję, kilka uwag:

1. wymarzony pracodawca dostaje zapewne codziennie kilka aplikacji z życiorysami, a jeśli prowadzi rekrutację – być może setki.
2. osoba rekrutująca poświęca około 10 sekund na decyzję o dalszym losie Twojego CV. Przez 10 sekund całe Twoje życie jest w jej rękach, wisi na włosku i spada: na biurko, do segregatora lub do kosza…
3. zazwyczaj nie masz pewności, kto czyta Twój życiorys (kierownik, kadrowa, a może asystentka prezesa?). Biorąc powyższe pod uwagę trzeba dojść do wniosku, że poprawna odpowiedź na pytanie JAK? nie może być ścisła.

ZASADY OGÓLNE – łamać nie warto:

1. czytelnie – 10 sekund to za mało, żeby odcyfrowywać „co autor miał na myśli”, a więcej nie dostaniesz.
2. przejrzyście – wyraźny podział tematyczny (np. doświadczenie zawodowe, wykształcenie) i informacje w punktach – łatwiejsze do czytania są hasła i równoważniki niż złożone zdania. sprawdź błędy.
3. zwięźle – 10 sekund wystarczy najwyżej na przejrzenie 2 stron.

UWAGI DO FORMY I TREŚCI

1. Nagłówek. Możesz wybierać pomiędzy np. „Życiorys” a „Curriculum vitae”.
2. Imię i nazwisko. Koniecznie!
3. Dane do kontaktu. Podaj telefon, e-mail. Niekoniecznie adres zamieszkania.
4. Pozostałe dane osobowe. (wiek, status rodzinny, liczba dzieci). Skoncentruj się na tym, czym pracodawcę zachęcisz. Nie dawaj powodów do zastanowienia, czy masz zbyt mało lat, czy zbyt dużo, czy posiadasz potomstwo, czy też nie.
5. Doświadczenie zawodowe. Jeśli jakieś już posiadasz, a twoja historia układa się w logiczny ciąg, opisz ją w porządku odwrotnym niż chronologiczny (od ostatniego miejsca pracy do początków kariery). Z datami (wystarczy rok, ewentualnie miesiąc), nazwą firmy (jeśli adres to tylko miasto), nazwą stanowiska i opisem. W opisie musi znaleźć się to, co najatrakcyjniejsze z punktu widzenia pracodawcy. Zamiast przepisywać zakres obowiązków warto pochwalić się osiągnięciami i uwypuklić zakres odpowiedzialności. Jeżeli znajdujesz się na początku zawodowej drogi skup się na Umiejętnościach i Osiągnięciach.
6. Osiągnięcia. To ważny punkt przede wszystkim dla tych, którzy: szukają pracy pierwszy raz bądź po dłuższej przerwie, często zmieniali profil zawodowy, mieli „przerwy w życiorysie”. Zamiast rozpoczynać od dat koncentrujemy się na faktach. Opis, co „zorganizowałe(a)ś, usprawniłe(a)ś, wdrożyłe(a)ś, udoskonaliłe(a)ś…”. Nie musisz podawać dat ani miejsca zatrudnienia (możesz to zrobić w następnym punkcie, mniejszym drukiem). Stawiasz się w ten sposób w świetle niezależnego specjalisty, który radzi sobie w każdych warunkach i otoczeniu.
7. Umiejętności. Tutaj osoby doświadczone zamieszczają dodatkowe informacje (w Polsce przydają się nawet tak banalne, jak obsługa komputera czy prawo jazdy) a ci, którzy nie zdążyli jeszcze nabyć doświadczenia opisują swoje mocne strony. Umiejętności nie muszą być jeszcze sprawdzone, ale warto wiedzieć, jakimi faktami możemy je poprzeć w rozmowie z potencjalnym pracodawcą. Np. umiejętność prowadzenia spraw kadrowych – „ukończyłe(a)m kurs…; umiejętność organizacji spotkań i konferencji – „uczestniczyłe(a)m w zorganizowaniu międzynarodowej konferencji naukowej na uczelni, byłam odpowiedzialny(a) za…”. Opracowując tę najważniejszą część życiorysu, pamiętaj, że każdy posiada jakieś doświadczenia, osiągnięcia, umiejętności. Trzeba umieć odnaleźć je we własnej przeszłości a potem odpowiednio je opisać. Praca charytatywna, wolontariat, staż to także doświadczenie – mimo, że nie masz na nie „papierów” i nie otrzymywałe(a)ś wynagrodzenia.
8. Wykształcenie. Jeśli dopiero dostałe(a)ś dyplom wyda Ci się, że od niego powinno się zacząć. W szarej rzeczywistości edukacja schodzi jednak na trochę dalszy plan. Popytaj ilu spośród znajomych pracuje w wyuczonym zawodzie (o ile szkoła taki zawód dała), w jakim stopniu wykorzystują w pracy szkolną wiedzę a ile musieli się nauczyć potem? Bardziej wnikliwie powinni zająć się tym punktem osoby starające się np. o stanowisko naukowe na uniwersytecie.
9. Kursy i szkolenia. O stanowiska od asystentki w górę ubiegają się życiorysy, z których przynajmniej 90% ma tytuł magistra, albo i dwa. Dla niejednego pracodawcy cenniejsze będzie CV choćby ze „średnim”, ale popartym dodatkową kierunkową wiedzą zdobytą poza głównym nurtem systemu edukacji.
10. Języki obce. Jeśli słabe, zostaw w umiejętnościach. Może jednak warto stworzyć odrębny punkt? Może umieścić je na bardziej poczesnym miejscu?
11. Zainteresowania. Dużo mówią o człowieku, ale potraktuj je hasłowo – nie mogą przytłoczyć doświadczenia czy umiejętności. Nie wymyślaj takich, które ładnie brzmią, ale się na nich nie znasz.
12. Referencje. Można podać nazwiska 2 uprzedzonych o tym fakcie osób lub napisać, że są dostępne na życzenie.
13. „Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.97 roku o ochronie danych osobowych DzU nr 133 poz. 883)” – małą czcionką, na dole, jeśli wymagają i jeśli starczy miejsca.

Agencje pracy odnotowują w ostatnich miesiącach zwiększone zapotrzebowanie na jeden typ rekrutacji stałych – są to przedstawiciele handlowi. Ta specjalność zawodowa ma w Polsce krótką historię i nie cieszy się większym prestiżem. Mimo to trudno wyobrazić przedsiębiorstwo, które obyłoby się bez specjalistów od sprzedaży bezpośredniej, jak również nie sposób przyjąć, że takiego specjalistę zatrudnimy bez sprawdzenia jego kwalifikacji i zbadania profilu osobowościowego. W tym właśnie agencje pracy zawsze będą radziły sobie lepiej od (niemal każdego) pracodawcy. Ten bowiem, nie ustrzeże się błędów wynikających z osobistego zaangażowania w proces rekrutacji. Przede wszystkim wynikają one z przemożnej chęci jak najszybszego zaspokojenia zapotrzebowania kadrowego. Sytuacja jest „komfortowa”, jeśli wynika ono z planowanego rozwoju firmy. Gorzej, kiedy wakat powstaje nagle, jeszcze gorzej, gdy pojawia się na stanowisku o kluczowym dla danej firmy charakterze. Wtedy powstaje rekrutacyjne błędne koło. Coraz częściej spotykamy się z kolejnymi kandydatami, coraz mniej starannie ich egzaminując, coraz łatwiej też o źle pojęte kompromisy. Na pewnym etapie procesu rekrutacji można już mówić o niewspółmierności ocen pierwszego i ostatniego kandydata. Ten pierwszy był sprawdzany z ściśle pod kątem potrzeb stanowiska, presja czasu jednak sprawia, że kolejnych kandydatów oceniamy w znacznym stopniu na podstawie porównań z poprzednikami, z każdym kolejnym mniej rygorystycznie badając założone na początku kryteria przydatności na danym stanowisku. Jeśli dodamy do tego konieczność angażowania managerów działu sprzedaży w spotkania kwalifikacyjne na dalszych etapach rekrutacji, staje się jasne dlaczego warto powierzyć ten proces fachowcom z agencji pracy. Ich siłą, poza doświadczeniem i dostępem do profesjonalnych narzędzi rekrutacyjnych, jest właśnie obiektywizm oceny kandydatów.

Assessment Center to jedna z najciekawszych, aczkolwiek najbardziej kosztownych i czasochłonnych metod jak rekrutacja i selekcja  zarówno pracowników jak i kandydatów do pracy. Najczęściej, jeśli nie zawsze, AC zlecane jest firmie zewnętrznej, której domeną są działania stricte związane z branżą HR. Przeprowadzenie AC wymaga bowiem specjalistycznej wiedzy, umiejętności, kompetencji i kwalifikacji osób odpowiedzialnych za proces AC, tzw. assessorów. W AC ogromne znaczenie ma charakterystyka osobowości, ocena potencjału intelektualnego, ocena funkcjonowania społecznego pracownika/kandydata na dane stanowisko. AC może trwać zarówno kilka godzin, jak też kilka dni, co jest zależne od potrzeb firmy zlecającej wykonanie AC. AC ma na celu sprawdzenie predyspozycji kandydata do objęcia zazwyczaj poważnego stanowiska, wymagającego dużej odpowiedzialności i samodzielności. AC może być przeprowadzone w sposób indywidualny z danym pracownikiem – w postaci rozmowy bądź symulacji pewnej problemowej sytuacji, bądź też bierze w niej udział grupa pracowników/kandydatów do pracy. W drugim przypadku kandydaci mają do rozwiązania pewien problem, co często wyłania z owej grupy jej lidera, ukazuje umiejętności pracy w grupie, sposób nawiązywania relacji, stopień przywództwa, tolerancji, współpracy z innymi. AC jest bardzo skutecznym narzędziem HR, niestety dwie największe wady AC, to czasochłonność i kosztowność.

powinni sie dobrac do tej prima mody i przetrzepac d..y wszystkim zarządzającym ,bo z tego co tutaj ludzie piszą to niemaja zielonego pojęcia o kierowaniu ludzmi ,non stop ktoś pisze o jakiejś cedrowskiej ,widocznie musi doprowadzić sklepy i firme ku upadłości ,wtedy zauważy ktoś- właściciel co ta kobieta wyprawia zgrana firma ,jasne warunki ,traktowanie klientów i pracowników jak normalnych wartościowych ludzi to podstawa w handlu ,przecież opinia przenoszona przez tych ludzi to darmowa reklama a tutaj widać dzieje sie na odwrót ,widać inteligentną maja kadrę zarządzającaBrawo niech prima moda robi tak dalej ,inne firmy tylko będą zacierać ręce ,ze jednej firmy będzie mniej ,która ma buty made in china Brawo trzymajcie tak dalej ,to zaniedługo usłyszy o tej firmie cała polska z telewizji ,ale niebedzie przedstawiona jako firma zajmująca się sprzedaża butów galanterii skórzanej ,tylko jako nieuczciwy pracodawca ,który oszukał swoich pracowników na terenie całej Polski a także napewno będzie poruszona kwestia reklamacji ,która graniczy z absurdem .Dużo by tutaj pisać Handel jest taka dziedziną ,że trzeba wybiegać troche w przyszłość ,ale to jest tak jak się bierze niedouyczonych ludzi na takie stanowiska